Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2008

ΕΚΘΕΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ Νο 1

Τον γνώρισα πρίν μερικά χρόνια στο bar που δούλευα. Δεν γίναμε αμέσως κολλητοί, αλλά κάθε φορά που έρχοταν, ανταλλάσαμε κάποιες κουβέντες. Είναι κ "κοντοχωριανός", από τα μέρη του πατέρα μου. Όταν σταμάτησα να δουλεύω στο μαγαζί εκείνο, κ αφού κ με τους κολλητούς του είχαμε γίνει φιλαράκια, βρίσκομασταν στα διάφορα γνωστά μέρη, μιλώντας για μουσική αλλά κ διάφορες συζητήσεις περί ζωής κλπ.
Πέρυση βρεθήκαμε στα εγκαίνια γνωστού μας κ ανταλλάξαμε διευθύνσης στο ιντερνετ. Οι κοινοί μας φίλοι μας κοροϊδεύαν, αλλά εμείς αρχίσαμε μια ανταλλάγη απόψεων, φωτογραφιών, βίντεο, διαβαζαμε καθημερινά τις σκέψεις ο ένας του άλλου στα blog μας. Τότε άρχισε να στέλνει τις πρώτες του φωτογραφίες. Ενθουσιάστηκα του είπα "κάποια στιγμή θέλω να σου κάνω ένα αφιέρωμα στο blog, κάτι σαν μια έκθεση φωτογραφίας στο διαδύκτιο". 
Εκείνος μου έστελνε σχεδόν, καθημερινά νέες φωτογραφίες, από τοπία, μέσα από την αθήνα, από το χωριό.
Μου αρέσει η "ματιά" του, η καθαρότητα των γεγονότων που φωτογραφίζει, τα παιχνιδίσματα με το φώς.
Έπονται κ άλλες παρουσιάσεις του στο μέλλον, αλλά κ άλλων.

Βράχια 1



Παίζοντας Με Τα Χρώματα



Στιγμές 1



Σύννεφα



Στιγμές 2



Στιγμές 3



Στιγμές 4



Βράχια 2



Μαύρο / Άσπρο 



Βράχια 3



Θάλασσα



" Πρώτα αντίκρυσα το σκοτάδι,
  ήταν 23:00 βράδυ όταν γεννήθηκα, είδα τα άστρα κ περίμενα πολλές ώρες για  να  δώ αυτό το φοβερό φώς του ήλιου.

Σε κάποια κενά του χρόνου που έχω από τις διαρκείς σκέψεις μου, ζωγραφίζω κ φωτογραφίζω το ότι μου δίνει σημασία. Γυρνάω στο κέντρο της αθήνας όσω μπορώ. Τα προάστια δεν τα συμπάθησα ποτέ.
Κάνω διακοπές όταν έρθω στα άκρα κ δεν αντέχω άλλο την πολή, πηγαίνω στην φύση για να οξυγονώσω τον εγκέφαλο από την βαβούρα κ το καυσαέριο.

Μουσική δεν έμαθα να παίζω, αλλά ποτέ δεν είναι αργά.

Η φωτογραφική μηχανή, μου έχει δώσει την δυνατότητα να κοιτάω με άλλη ματιά τα πράγματα που με περιβάλλουν, έμψυχα κ άψυχα. Προσέχω τις λεπτομέρειες που συνήθως περνάνε απαρατήρητες, αλλά όταν τις βλέπεις μόνες τους έχουν την δική τους δυναμική.

Όνειρο μου είναι να έχω στο σπίτι ένα γαλλικό μπιλιάρδο.


Σεβόμενος την ανωνύμια, που μου ζήτησε, γράφω μόνο τις σελίδες του





2 σχόλια:

Ο ψεύτικος Πέτρος είπε...

Είναι η τέχνη που θα σε συγκινήσει και θα σε συνεπάρει; Ή μήπως ο άνθρωπος που γνωρίζεις ή ακόμα και κατασκευάζεις στο μυαλό σου μέσα από αυτή; Τούτος ο φωτογράφος διαχειρίζεται εκκωφαντικές σιωπές μέσα από τις εικόνες του. Περιδιαβαίνει την πόλη, την αγαπά, της το δείχνει. Ψάχνει τοπία έξω από 'κείνον αλλά και πάνω του. Στο διαδικτυο όπου η κοινοκτημοσύνη είναι πραγματικότητα πως θα μπορούσε κάποιος να δηλώσει τον θαυμασμό του σε μια σειρά φωτογραφιών; Κάνοντας slideshow, wallpaper, video... Δηλώνω συμμετέχων

One of the people είπε...

H εικόνα ενός διαφορετικού ανθρώπου. Η ματιά του, τόσο αλλιώς.